یه روزی بود که با خودم عهد کرده بودم جلوی همه فریاد بزنم و بگم که دوستش درم ولی الان باید سالروز تولدش رو هم

توی دلم بهش تبریک بگم. میبینی؟ اینطور یه روزگار.... تولدت رو تبریک میگم.

یکسال از اون همه ماجرا گذشت .دقیقا یکسال و من... هنوز سر قولم هستم  بدون اینکه ذره ای از عشقم کم شده باشه.

ولی من دیگه همه چیزو رو تو خودم کشتم . اون همه شور و هیجان رو...

من خیلی به حرفای داداشم فکر کردم . اون درست میگه . خیلی عوض شدم . چرا؟؟!!؟

ولی من میخوام برگردم به اون روزای گذشته . روزایی که هنوز ندیده بودمت... به قول دوستام مغرور ترین دختر مدرسه

همه میگفتن تنها کسی میتونه غرور تو رو بشکنه که از خودت مغرور تر باشه. اونقدر از پسرا بدم می اومد که بعضی وقتا

خودمم باورم نمیشد.

هیچکس رو لایق خودم نمیدونستم . اون وقتا فکر میکردم هیچ وقت به کسی دل نمیبندم. توی این ماجراهای پی در پی

غرورم یه کمی خراش برداشت ولی الان میخوام دوباره ترمیمش کنم.

من همونی میشم که بودم بدون اینکه به اون فکر کنم . و به هیچ کس دیگه .

من نه عاشقم

                                                   نه محتاج نگاهی که بلغزد بر من  

          من خودم هستم و یک حس غریب

                                                                          که به صد عشق و هوس می ارزد .

شب عاشوراست و آغاز تحول من .....از همه التماس دعا