شبی از پشت یک تنهایی نمناک و بارانی
            تو را با لهجه گل های نیلوفر صدا کردم
                         تمام شب برای با طراوت ماندن باغ قشنگ آرزوهایت دعا کردم
                 پس از یک جستجوی نقره ای در کوچه های آبی احساس
                                           تو را از بین گل هایی که در تنهایی ام روییده با حسرت جدا کردم
      و تو در پاسخ آبی ترین موج تمنای دلم گفتی
                                     دلم حیران و سرگردان چشمانی است رویایی
                                                        و من تنها برای دیدن زیبایی آن چشم
                   تو را در دشتی از تنهایی و حسرت رها کردم
           همین بود آخرین حرفت

                                     نمی دانم چرا رفتی
           نمی دانم چرا، شاید خطا کردم
                              و تو بی آن که فکر غربت چشمان من باشی
           نمی دانم کجا، تا کی، برای چه
                             ولی رفتی و بعد از رفتنت باران چه معصومانه می بارید
                                                   و بعد از رفتنت یک قلب دریایی ترک برداشت

منم اضافه شدم دیگه یعنی هر ازگاهی یه پارازیتی وسط پستای e30united میدم.

میدونم همه ی دوستاش از آشنایی با بنده مفتخر میشن . اهم اهم....