جام جم آنلاین: این گفته قدیمی که خوشبختی رانمی توان با پول خرید واقعا درست است. اکنون نتایج یک بررسی نشان میدهد با پول می توان کارهایی کرد که موجب شادمانی شوند. صرف پول برای کارهایی مانند رفتن به تعطیلات بیش از خریدن چیزهایی مثل جواهرات و لباس شادی آفرین است.
اگر قرار باشد بین دو گزینه خریدن لباس نو و بلیط یک نمایش هنری یکی را انتخاب کنید ، بهتر است دومی را برگزینید چرا که عادات خرید درایجاد حس شادی در ما نقش دارند.
فیلسوفان از زمان ارسطو ادعا کرده اند که کارهایی که شخصا آنها را تجربه می کنیم بیش از آن چیزهایی که می خریم برما تاثیر می گذارند. برا ی اثبات این ادعا دو استاد روانشناسی انتخاب بین صرف هزینه برای خریدن لوازم مادی مانند لباس و جواهرات و اختصاص دادن آن به اموری همچون رفتن به تعطیلات یاخرید بلیط نمایش رامورد بررسی قرار دادند. در یک ارزیابی تلفنی از میان 1279 فرد تعداد زیادی اظهار داشتند که صرف پول برای یک کار تفریحی و تجربی آنها را خوشحال تر می کند.
البته گاهی اوقات برای چیزهایی مانند کتاب یا لوازم ورزشی در عین حال که اشیاء لازم برای امور تجربی (شخص بواسطه آن فعالیت یا تفریحی را تجربه می کند) هستند مادی هم محسوب می شوند. بنابراین محققان از افراد مورد نظر پرسیدند خرید چه چیزهایی آنها را شاد می کند.
این محققان از دانشگاه کلرادو و کرنل دریافتند که تفاوت های جمعیت شناسی در توان ارجحیت بندی ملاحظه شد بطوریکه برای مثال درصد بیشتری از زنان در مقایسه با مردان با امور تجربی احساس شادی می کردند. افرادی که درآمد بالاتر و تحصیلات بیشتری داشتند ، بویژه صرف پول برای امور تجربی را ترجیح می دادند شاید به این دلیل که هرچه هزینه خرید آزادانه کمتر باشد ، هر خریدی که صورت گیرد کیفیت زندگی را بالا تر می برد.
برخلاف دارایی ها و اموال ، تجارب ما با گذشت زمان بهتر می شوند. به گونه ای که هر بار که در مورد آنها صحبت می کنیم تعبیر تفسیر بیشتری در موردشان داریم و این تجارب بصورت “بخشی از ما” باقی خواهند بود.

هموطن:اين تصوير ذهني است كه به شما شادي يا غم‌، موقعيت‌، يا شكست‌، خوشبختي و يا درد و رنج حكم مي‌دهد.
تا حدود زيادي شما هماني هستيد كه فكر مي‌كنيد و مي‌توانيد آنچه را كه فكر مي‌كنيد از عهده شما ساخته نيست انجام دهيد، اين طرز فكر شماست كه شما را به عرش مي‌رساند و يا در غير اين صورت در درياي نوميدي غرق مي‌سازد

اين تصوير ذهني است كه به شما شادي يا غم‌، موقعيت‌، يا شكست‌، خوشبختي و يا درد و رنج حكم مي‌دهد.
تصوير ذهني شما مي‌تواند به شما كمك كند تا آنچه را براي رسيدن به شادي و رضايت لازم داريد انجام دهيد، مي‌تواند به شما كمك كند تا از زندگي خود لذت ببريد، مي‌تواند اسباب اعتماد به نفس و اطمينان به كار و فعاليت هايي باشد كه شما براي زمان فراغت خود انتخاب مي‌كنيد، مصمم بر شاد زيستن شويد، از روي خيرخواهي به ارزيابي خودتان بپردازيد، بهترين و طلايي‌ترين لحظات زندگي را در ذهن مجسم كنيد و با توجه به واقعيت‌ها، نه خيالات واهي‌، بلكه براساس تصوير مثبت كه از واقعيات زندگي داريد، اين تصوير خوشايند از خويش را تقويت كنيد.
اشخاصي كه در سالهاي شكل‌گيري شخصيت‌شان طوري تربيت شده‌اند كه مي‌توانند بدون كمترين تلاش از تصوير ذهني مثبت برخوردار باشند بهتر از سايرين با كمي تلاش و درك موضوع مي‌توانند تصوير ذهني خود را بهتر كنند و موفقيت را در آغوش بكشند.
با تكرار و مداومت و با در نظر گرفتن صادقانه محدوديتها، تصوير ذهني بهبود يافته و عزت نفس به وجود مي‌آيد.
اين دو توصيه را حداقل براي چند روز به كار ببنديد اگر بد بود، ديگر به آن عمل نكنيد:
1 - براي هر روز خود هدفي در نظر بگيريد.
2 - هرگز و هرگز زندگي را طلاق ندهيد.

بيش تر آدم ها فکر می کنند، آنچه خيلی مهم و سخت است به دست آوردن خوشبختی و سعادت است، در حالی که من مطمئنم آنچه خيلی سخت تر است حفظ سعادت است و نگهداری خوشبختی. خود خوشبختی ممکن است با مساعدت الهی يا شانس يا تقدير و يا..... به دست بيايد ولی آنچه مسلم است حفظ آن بدون عقل و تدبير ميسر نيست.
ولی کجا آدم قدر نعمتی را که دارد می داند؟! خصلت آدميزاد اين است، به دنبال آنچه ندارد می دود و آنچه دارد اصلا نمی بيند و به داشتنش مثل يک حق طبيعی عادت می کند: مثل دستش، مثل نفس کشيدن، مثل چشم هايش و مثل همه ی واقعيت های حياتی زندگی که چون همراه آدمند برايش عادی می شوند و بی ارزش، مگر اين که از دستشان بدهد

همه در دادگاه انسان حاضر بودند.عقل ، قلب ، چشم ، پا و بقیه ی اعضای بدن.موضوع دادگاه درباره ی محامه ی عشق بود.قاضی دادگاه عقل بود و تصمیم گیری درباره ی ماندن یا رفتن عشق بر عهده ی او بود.تنها کسی که از عشق حمایت می کرد قلب بود.همه به او اعتراض کردند.در جواب ،قلب به آن ها گفت:چشم آیا تو نبودی که اگر یک شب او را نمی دیدی دیوانه می شدی و هروقت او را می دیدی تمام حواست به او معطوف می شد؟گوش آیا تو نبودی که هروقت صدایش را از دور یا نزدیک می شنیدی با تمام وجود به او گوش می دادی؟آیا پا تو نبودی که هروقت می آمد به پیشوازش می رفتی؟حضار به حالت اعتراض جلسه را ترک کردند.عقل به صدا در آمد و گفت :قلب چرا تو تویی که بیشترین لطمه را از عشق خوردی از او دفاع می کنی؟قلب گفت: من بدون عشق می میرم و برای او زندگی می کنم.

                  مژده *                                                                     * مژده

نظر یادتون نره